Od Dylana do Astrid

Położyłem się kilkanaście centymetrów od niej, a zaraz potem podszedł do mnie Reven i zaczął trącać mnie nosem i poskubywać trawę.

Pomyślałem życzenie...

- Już - odparłem

- Jakie ? - spytała spoglądając na mnie

- Nie moge powiedzieć, bo się nie spełni - rzekłem

- Ależ ty przesądny - mówiąc to wywróciła teatralnie oczami. Chyba bardzo to lubi...

- Tak zostałem nauczony - powiedziałem

Siedzieliśmy chwilę w ciszy patrząc w gwiazdy.

- A ty ? Jak ze ślubem ? - zapytała

- U mnie to nie takie proste. Ojciec chce wydać mnie za najbogatszą z dam, ale ja patrzę bardziej na charakter. - po tych słowach westchnąłem i kontynuowałem zniechęconym tonem: - Ale kogo obchodzi moje zdanie ?

< Astrid ? >