Od Dylana do Astrid

Zaśmiałem się i zszedłem z konia.

- Mogę ci potowarzyszyć ? - zapytałem

- Jeśli tak bardzo chcesz - mówiąc to wydała z siebie długie, zmęczone westchnienie

- Ok - rzuciłem krótko

Zdjąłem z Revena siodło oraz uzdę i usiadłem na trawie obok Astrid.

- Dlaczego chcesz aby twój ojciec się martwił ? - spytałem naglę

Spojrzała sie na mnie nieodgadnionym wzrokiem, więc szybko dodałem:

- Jeśli nie chcesz to nie musisz

Odwróciła wzrok.

- Widzisz... Mój ojciec chce abym wyszła za mąż za jakiegoś faceta, a ja chce wyjść za tego kogo sobie wybiorę - włożyła twarz w dłonie

Spojrzałem się na nią nie wiedząc co dokładnie robić.

- Nie martw się - szepnąłem - Jakoś się ułoży - pogłaskałem ją po ramieniu, ale potem zabrałem rękę.

< Astrid ? >