Od Dylana do Eli i Astrid

Eli położyła mi głowę na ramieniu i zasnęła. Siedziałem spokojnie do czasu kiedy się obudziła.

- No witam - powiedziałem

- Prze... Przepraszam - powiedziała - Nie spałam kilka nocy i byłam bardzo śpiąca... - chciała coś jeszcze mówić, ale jej przerwałem

- Nie musisz się tłumaczyć, wszystko rozumiem - rzekłem

Wstaliśmy i skierowaliśmy się w stronę zamku.

Naglę usłyszeliśmy bardzo głęboki, niestabilny oddech. Kiedy spojrzeliśmy w górę ujrzeliśmy Astrid.

- Co ty tam ? - powiedziałem, ale przerwała mi gestem dłoni

Naglę zza drzewa wychylił się mężczyzna. Biegł w nasząstronę z niżem, więc wyciągnąłem sztylet i odgoniłem napastnika.

< Astrid ? >